این یه دستگاهیه به نام خدا سنج یوگاد این عقربه که وسط این تصویر میبینی با چسب محکم به صفحه چسبیده سازنده این دستگاه بسیار پیشرفته یک انسان خلاق بزرگی بوده که با وجود این همه مشکل تو دنیای خدا و این همه فقر فحشا و تبعیض و جنایت دست به این اختراع عجیب بزرگ زده و خواسته یه باری رو از دوش مردم برداره

و نیز فرموده اند که خدا وجود ندارد و شمایی که ادعا داری خدا هست پس بیا این لعبت ساخت دست من رو بخر(اگه یه خر پیدا بشه بخره یه پنی به نفع منه  "از طرف مخترع" )و با اون برام ثابت کن که خدا هست و نیز می توانید از ائمه و امام و پیغمبر هم کمک بگیرید  هر شب هم تا صبح شمع دم امازاده روشن کنید که اگر این کارها رو کردی و سر عقربه از رو "نه" اومد رو "بله" یعنی خدا هست

یکی نیست به این نابغه قرن بگه تو که نتونستی از این همه عجایب بزرگ دنیا پی به وجود یه نیروی ماورایی به نام خدا ببری چطوری میخواهی از این راه خدا رو بشناسی.

حالا بگذریم از این همه چرند و بازی های کودکانه

به نظر شمااگه این کار عملی بود چی می شد

آره درسته همه خرافاتی می شدن دیگه سنگ رو سنگ بند نمیشد اگر  کوچکترین اتفاقی می افتاد می انداختند گردن خدا

هر کی تو بی احتیاطی میمرد میگفتند خدا اونو کشته همه پولدارها مال مردم بدبخت رو می خوردند و میگفتند خدا خواسته اونها بدبخت باشند و وحشتناک آنکه همین مردم بدبخت نیز میگفتند خدا خواسته اونها خوشبخت و ما بد بخت باشیم.  همه کارهای دنیا از روی روال خودش در میرفت دیگه کسی برای خودش یا دیگران کاری نمیکرد و همه می انداختند گردن خدا که خدا این کار رو خواهد کرد و با این خیال باطل که خدا همه ی کارها را انجام خواهد داد دیگر تلاشی نمی کردند و برای آبادانی دنیا قدمی بر نمی داشتند و تمام اعمال و افعال نیک و زشت خود را به خدا نسبت می دادند

تا حالا مهمونی رفتی؟ خوب معلومه که رفتم

با ارزش ترین چیزی که برای دوستت بردی چی بوده؟

شاید با ارزش ترین چیزی که تو خونتون بوده رو براش هدیه بردی شاید اون چیز با ارزش رو خودت نیاز نداشتی بردی واس اون شاید هم یه چیزی بردی که به قول معروف در دهن کدخدا رو گذاشته باشی همه اینا خوبه اما حرف من اینه که شما تو وجود خودت چقدر احساس رضایت کردی چقدر برای خوشحالی دوستت کار کردی ؟ یا چقدر برای انجام یه وظیفه معمول؟ آدم همیشه بهترین چیزش رو هدیه میده شاید دوست شما از یه عکس قدیمی که یاد آور خاطرات زیادیه خیلی بیشتر از یه سکه طلا خوشش بیاد مهم ارزش مادی نیست مخصوصا برای کسی که بی نیاز از مادیات باشه مهم در اینجا معنویته( اینو داشته باش)

شما نماز میخونی ؟

چرا میخونی؟

چی از اون میفهمی؟

به عربی میخونی یا به فارسی؟

چرا به زبون خودت نمی خونی؟

میخونی چون یه تکلیفه یا از سر شوق و احساس خدا گونه بودن ؟

من نمیدونم شما چطوری نماز میخونی اما خودم اون عملی رو که دوست دارم ومی دونم درسته وبه کسی ظلم نمیشه که هیچ بلکه به بنده ای کمک هم میشه اسمش رو گذاشتم نماز

اون کاری رو که بعد از انجامش احساس میکنم خدا گونه ای در روحم تجلی کرده.

من به اون نمازی که به زبون عربی و از سر تکلیف شبانه واگه نخونم جیز میشم رو نماز نمی دونم حتی اگه از خوندنش یه تکلیفی ازم سلب بشه.

مثل اینکه من یه آهنگ عربی رو گوش میدم ازش لذت میبرم اما از اون هیچی نمی فهمم وحتی نمدونم چرا با اینکه این همه آهنگ فهیم و زیبای فارسی هست من بازم آهنگ دیگری رو گوش میدم.

و اما از خودم بگذرم قرار شد که ما همیشه بهترین عملمون رو به خدا هدیه بدیم تا حالا شده با ماشینت یکی رو بکسل کنی و در هنگام شروع کار بگی (محض رضای خدا) اگه کردی این نمازه نه وضو می خاد نه مهر نه قبله

 پس بیایید ناخود آگاه بدون اینکه حتی کسی بفهمه خدا پرست بشیم و این مهمه که چگونه بپرستیم در حالی که میدانیم چه میکنیم